ساعات تنگ آسم

با شعر های شهرستانی

و دلی که حضانت ماه را پذیرفته است!

چشمت را تمدید کن برای من

و دکمه ی پیراهنت را از بالا باز نگه دار

تا خورشیدها روی سینه ات لیز بخورند

و بچه هایت شیر گرم.

من چقدر  خود ِ مجنونم

شاعره ی ناخن شکسته...!

روی تجوید چشمت

روی مدّ ِ ابرویت

و حافظ سی جزء زیبایی ات شدم.

به نام ماه

جبرییل نگاهت را نازل کن!